تصور کنید کشتیای با محمولهای از طلا، نقره، زمرد و جواهرات گرانبها در میان امواج دریا ناپدید شود. سالها و حتی قرنها بگذرد و هیچکس نداند چه چیزی در اعماق آب پنهان شده است. تا اینکه روزی غواصان و باستانشناسان بقایای آن کشتی را پیدا کنند و با گنجینهای روبهرو شوند که گویی از دل تاریخ بیرون آمده است.
این فقط یک داستان خیالی درباره دزدان دریایی و گنجهای افسانهای نیست. در دنیای واقعی، کشتیهای تاریخی متعددی در اعماق دریا کشف شدهاند که در میان بقایای آنها جواهرات، سنگهای قیمتی، سکههای طلا و اشیای ارزشمند پیدا شده است.
بعضی از این جواهرات پس از صدها سال زیر آب، هنوز هم جزئیاتی از هنر جواهرسازی و زندگی مردمان گذشته را با خود دارند.
در ادامه با داستان چند کشتی غرقشده و جواهرات شگفتانگیزی آشنا میشویم که از دل دریا بیرون آمدهاند.

ین فقط یک داستان خیالی درباره دزدان دریایی و گنجهای افسانهای نیست. در دنیای واقعی، کشتیهای تاریخی متعددی در اعماق دریا کشف شدهاند که در میان بقایای آنها جواهرات، سنگهای قیمتی، سکههای طلا و اشیای ارزشمند پیدا شده است.
بعضی از این جواهرات پس از صدها سال زیر آب، هنوز هم جزئیاتی از هنر جواهرسازی و زندگی مردمان گذشته را با خود دارند.
در ادامه با داستان چند کشتی غرقشده و جواهرات شگفتانگیزی آشنا میشویم که از دل دریا بیرون آمدهاند.
1. Nuestra Señora de Atocha؛ کشتیای که گنجینهای از زمرد و طلا را پنهان کرد
یکی از مشهورترین داستانهای کشف گنجینههای دریایی به کشتی اسپانیایی Nuestra Señora de Atocha مربوط میشود.
این کشتی در سال 1622 میلادی، همراه با ناوگانی از کشتیهای اسپانیایی، از مسیر دریایی بازگشت به اسپانیا عبور میکرد. محموله آن شامل مقدار زیادی طلا، نقره، سکه، مروارید و زمرد بود؛ ثروتی که از مستعمرات اسپانیا در قاره آمریکا به اروپا منتقل میشد.
اما در ششم سپتامبر همان سال، یک طوفان شدید در نزدیکی جزایر فلوریدا باعث غرق شدن آتوچا و چند کشتی دیگر شد. بخش بزرگی از محموله آن در اعماق دریا باقی ماند.

2. Maravillas؛ آویزهای طلایی که صدها سال زیر آب ماندند
کشتی اسپانیایی Nuestra Señora de las Maravillas نیز یکی دیگر از کشتیهایی است که داستان گنجینههای آن توجه پژوهشگران را جلب کرده است.
این کشتی در سال 1656 در نزدیکی باهاما غرق شد. محموله آن شامل اشیای ارزشمند، فلزات گرانبها و وسایلی بود که برای تجارت یا استفاده شخصی حمل میشدند.
در میان آثار کشفشده از این کشتی، دو آویز طلایی توجه ویژهای را به خود جلب کردهاند.
یکی از آنها به شکل صدف طراحی شده و با نشان صلیب سنت جیمز تزئین شده است. در پشت این آویز، سنگی به نام بزوار قرار داشته که در گذشته در اروپا به آن خواص درمانی نسبت میدادند.
آویز دیگر شکلی بیضی دارد و در مرکز آن یک صلیب طلایی روی زمردی بزرگ از کلمبیا قرار گرفته است. اطراف آن نیز با دوازده زمرد مربعی تزئین شدهاند؛ جزئیاتی که احتمال داده شده با نماد دوازده حواریون ارتباط داشته باشد. این جواهرات فقط اشیایی ارزشمند نیستند؛ آنها بخشی از باورها، نمادها و سلیقه هنری مردمانی را نشان میدهند که قرنها پیش زندگی میکردند.
3. کشتی Mary Rose؛ جواهراتی که بخشی از زندگی روزمره بودند
همه جواهرات کشفشده از کشتیهای غرقشده، گنجینههایی از طلا و سنگهای قیمتی نیستند. گاهی یک انگشتر، سنجاق یا وسیله شخصی کوچک میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی مردم گذشته در اختیار ما قرار دهد.
کشتی انگلیسی Mary Rose در سال 1545 میلادی غرق شد. این کشتی متعلق به نیروی دریایی هنری هشتم بود و قرنها بعد، در سال 1982 از بستر دریا بیرون آورده شد.
در جریان کاوشهای این کشتی، بیش از 19 هزار شیء مختلف کشف شد؛ از ابزارهای دریانوردی و وسایل شخصی گرفته تا لباس، زیورآلات و اشیای روزمره.
وجود این آثار به پژوهشگران کمک کرده است تا تصویری دقیقتر از پوشش، زندگی و مهارتهای فنی افراد حاضر در کشتی به دست آورند.

4. چرا جواهرات غرقشده تا این اندازه ارزشمند هستند؟
ارزش جواهراتی که از کشتیهای تاریخی پیدا میشوند، فقط به مقدار طلا یا قیمت سنگهای قیمتی آنها محدود نیست.
این آثار از چند جهت اهمیت دارند:
ارزش تاریخی: هر قطعه میتواند اطلاعاتی درباره تجارت، فرهنگ، باورها و سبک زندگی یک دوره تاریخی ارائه دهد.
ارزش هنری: فرمها، شیوه اتصال سنگها، حکاکیها و جزئیات ساخت، نمایانگر تکنیکهای جواهرسازی در گذشته هستند.
ارزش گوهرشناسی: بررسی سنگهای کشفشده میتواند اطلاعاتی درباره منشأ احتمالی، ویژگیهای درونی و نحوه نگهداری آنها در شرایط زیر آب ارائه کند.
ارزش فرهنگی: بعضی جواهرات دارای نمادهای مذهبی، خانوادگی یا اجتماعی هستند و داستانی فراتر از ظاهر خود دارند.
برای مثال، بررسی جواهرات آتوچا توسط متخصصان GIA اطلاعاتی درباره جنس فلز، ویژگیهای زمردها و روش ساخت آنها در قرن هفدهم فراهم کرد.
5. آب دریا چه تأثیری بر جواهرات دارد؟
شاید تصور کنیم طلا و سنگهای قیمتی پس از صدها سال زیر آب بدون تغییر باقی میمانند؛ اما شرایط محیطی میتواند روی وضعیت آنها تأثیر بگذارد.
طلا در برابر خوردگی مقاومت بالایی دارد، اما آلیاژهای طلا، اتصالات فلزی و بخشهای ظریف جواهر ممکن است در تماس طولانیمدت با آب شور و رسوبات آسیب ببینند.
از طرف دیگر، بعضی سنگها ممکن است دچار تغییرات سطحی شوند یا مواد موجود در آب از طریق ترکها و شکستگیهای آنها نفوذ کنند.
در بررسی زمردهای آتوچا، متخصصان نشانههایی را مشاهده کردند که احتمال میداد رسوبات آب دریا وارد شکستگیهای سطحی سنگها شده باشند. این موضوع نشان میدهد که حتی سنگهای مقاوم نیز میتوانند آثار محیطی را در خود حفظ کنند.
6. از کشف تا نگهداری؛ چرا مرمت جواهرات غرقشده دشوار است؟
پیدا کردن یک جواهر از اعماق دریا پایان ماجرا نیست. پس از بیرون آوردن این آثار، مرحله حساس حفاظت و نگهداری آغاز میشود.
اشیایی که مدت طولانی زیر آب بودهاند، ممکن است به دلیل تغییر ناگهانی شرایط محیطی آسیب ببینند. به همین دلیل، متخصصان باید پیش از تمیز کردن یا مرمت آنها، جنس فلز، نوع سنگ و میزان آسیبدیدگی را بررسی کنند.
در بعضی موارد، رسوبات روی سطح جواهر باید با روشهای تخصصی پاکسازی شوند و قطعات فلزی نیز به تثبیت و نگهداری ویژه نیاز دارند.
موزهها و مراکز مرمت با استفاده از روشهای علمی تلاش میکنند این آثار را به شکلی حفظ کنند که هم آسیب بیشتری نبینند و هم اطلاعات تاریخی آنها از بین نرود.

جواهراتی که از کشتیهای غرقشده پیدا میشوند، فقط گنجینههایی از طلا، نقره و سنگهای قیمتی نیستند؛ آنها تکههایی از تاریخ هستند که پس از قرنها دوباره به سطح آمدهاند.
از زمردهای کشتی آتوچا گرفته تا آویزهای طلایی ماراویاس و زیورآلات کشفشده از کشتی Mary Rose، هرکدام داستانی درباره هنر، تجارت، باورها و زندگی انسانهای گذشته روایت میکنند.
شاید جذابترین بخش این کشفیات این باشد که یک جواهر کوچک میتواند صدها سال در اعماق دریا باقی بماند و روزی دوباره ما را با دنیایی روبهرو کند که مدتها تصور میکردیم از دست رفته است.



دیدگاهها و نظرات
نظر یا سؤالتان را با ما و دیگران مطرح کنید
برای ثبت نظر وارد شوید
جهت ارسال دیدگاه و مشارکت در گفتگوی این مطلب، لطفاً وارد حساب خود شوید.